Annnneeeeee Çişim Geldiiiii ......

Yaşım 23 evde bir tuvalet eğitimi havası …..

Aile kurulu aralarında konuşuyor.

‘’Nasıl alıştıracağız’’

‘’Ne yapmamız gerekiyor?’’

‘’Bırakalım isteyince yapar zaten. Çocuğu zorlamayalım’’

‘’Lazımlıkla mı başlasak’’

İçimden bir sürü cümle geçiyor ama en büyüğünün ‘’Geç kaldınız geç çocuk geldi kaç yaşına …Aman amma büyüttünüz. Çocuk işte canı isteyince elbet yapacak. Sanki çok matah bir şey yapıyorsunuz’’ olduğunu hatırlıyorum…

Benim o zamanlar aklım bin bir karış havalarda tabii. Çokta umurumdaydı. Çocuk bu elbet öğrenecek hayatı boyunca kıçında bezle gezecek hali yok ya… Neyse ben dışarı çıkıyorum. Size sidikle imtihanınız da başarılar dilerim.

Arkasından diğer yeğenlerim. Ailede sürekli bir tuvalet eğitimi havası. Evlendim yine aklım almadı. Hayır yani ne kadar zor olabilir ki?

Yaş 31 bu sefer bizde bir tuvalet eğitimi havası….

Bu sefer aile konseyinin konuştuğu her şeyi biz konuşuyoruz.

‘’Serkan hiç zorlamayalım nasıl olsa isteyince yapar’’

‘’Yaz geldi poposu pişmesin’’

‘’Daha iyi işte pişerse kendi çıkarmak ister belki’’

Anneler aranır, ablalar aranır. Sürekli bir konuşma tartışma filan. ‘’Offf çok darlandım ne zormuş’’

Doğa çok inatçı bir çocuktur. İstemiyor ise hiç bir şey yaptıramazsınız. 8. Ayından beri geceleri çişini tutar. Akşam yatarken bağladığım bezi sabah kuru olarak alırdım. Tüm gece çişini tuttuğu için bu sefer sabah çiş yaptığında üstü başı batıyordu.

İşte bu noktada karar verdim. Hem yaz dönemi havalarda sıcak ‘’Ne kadar zor olabilir ki’’

İlk birkaç deneme başarısız oldu. Genelde lazımlığın kapağını kapatıp üstüne oturdu. ‘’Çiş yapma işini Doğa’ya sevdirmeliyim’’ diye düşündüm. Böylelikle korkularından kurtulacaktı. Öncelikle Fisher Price’in müzikli tuvaletini aldık. Ben evde ona tuvaletten harika bir şeymiş gibi bahsederken babası elinde kocaman bir poşetle eve geldi. Birlikte hemen kurduk. Çok ilgisini çekti. Oturdu, oturdu, oturdu.. Daha da ilgisini çeksin diye

‘’ Aaaaaa nasıl yani çiş yaparsa şarkı mı söylüyormuş. Çok eğlenceli?’’ dedim.

Heyecanlanıp hemen çişini yapar diye düşündüm. Sonuçta çocuk mantığı şarkı söyleyecek ya hoşuna gider.. Doğa ise daha parlak bir fikirle geldi.

‘’ O zaman su dökelim şarkı söylesin ‘’

Bu kurnazlığa hazırlık değildim. İlk gün inanılmaz zor geçti. Saatlerce oturdu bize ne isterse yaptırdı sonuç beze çiş yapmaya devam.

Tuvaletimiz birkaç gün babaanne ve bizim ev arasında gidip geldi. Sarılarak gezdiler. İlk gece koynuna filan sokup uyumaya kalktı.

Bizim için en zor kısmı tuvalet alışkanlığını iki kişinin vermesiydi. Babaanne ve Anne…

Babaannede her şey sorunsuz. Ama evde bizi kullanmayı iyi bildiği için çişini tutuyor. Kakayı bezine yapıyor. 3. Gün çocuk bezde takmak istemedi, tuvalete gitmekte.

Aradan 4 gün geçti her şey kendi kendine oldu sanki. Tuvaleti geldiği zaman üstünü çıkartıyor bazen kendi oturuyor bazen bize söylüyordu. Çocukların evreleri o kadar farklı ki duygu, düşüncelerini anlamak mümkün değil bazen Doğa’nın beynine girmek istiyorum. Neler planladığını, düşündüğünü öğrenmek için can atıyorum.

Bir hafta olmadan tuvalet eğitimi tamamlanmış oldu. Aradaki sürecin çok zor olduğunu söyleyemeyeceğim. Hiç yerden çiş yada kaka temizlemedim. İlk gün ‘’Yok olmaz ben bu strese dayanamam ister yapsın isterse yapmasın. Çocuk hep bezle yaşayacak değil ya elbet günü gelince çıkaracak’’ dediğimi hatırlıyorum. Hayattan soğumuştum J

Yıllar önce aklımdan geçen o cümle pekte yanlış değilmiş J  Çocukların dilinden anlamak, onları zorlamadan, şartlamadan, korkutmadan bazı şeyleri yaptırmak gerekiyor. Her çocuk ayni değildir. Herkeste akış aynı şekilde ilerlemeyebilir. Çocuğunuzun sizi kullanmasına değil, sizi yönlendirmesini izin verin. İlk başlarda kendini son derece kullandıran bir anne olarak söylüyorum bunu. Çikolata şeker bile teklif ettim J Ama asıl önemli olan alkışlamamdı. Her alkışladığımız da başarısını kutladığımızı biliyordu. Zamanla alkışları da yok ettin. Çünkü bunun artık onun için normal bir şey olduğunu anlaması gerekiyordu.

Sıradaki adım Klozet eğitimi J Şuan ona hiççç ama hiççç niyetim yok. Halen lazımlığımızı kullanıyoruz. Doğa’nın şiddetine rağmen hala bozulmadı. Sokakta da portatif tuvaletimiz var. Takıyoruz çöp poşetini yaptığı gibi çöpe. Şuan işler yolunda yani.

Anne demek tükürdüğünü yalamak demek. Hatta tükürüp, tükürüp yalamak demek.  Lazımlık mış kullanmaz mış mış mışta mış mışş nasılda güzel ninni gibi; uykumu getiriyor.

Bol çişli günler……

Gülşah