Doğuma Gittim Döncem Vol. 1

Sonsuz Heyecan

Hiç bu kadar heyecanlı olduğumu hatırlamıyorum. Hem heyecanlıyım, hemde adlandıramadığım bir sürü duygu var içimde. Sonunda kızım ile tanışabileceğim. Benim olan bebeyi görebileceğim. Bu nasıl bir mutluluktur? Hayatımda hiç bir bilinmez bu kadar merak uyandırmamıştı bende.

Doğum anımı bir kaç cümlede anlatabilir miyim bilmiyorum. Evliliğim bile bu kadar şaşalı, heyecanlı, mutluluk dolu olmamıştı. Onun mutluluğu ile bunu kesinlikle örtüştüremem. 

Farklı hissediyorum kendimi, çok farklı, bir güzelliştim sanki, bir olgunlaştım, bir sürü şey oluştu içimde bir bir bir bir hepsi içime yüklendi. Yeni versiyonum hoş geldin. Senin adın ''ANNE'' artık hayatımın sonuna ve sonundan sonra bile benimlesin. Bu görevde benimle birlikte mücadele etmeye hazır mısın?

02.10.2012 Saat : 06:00

Artık yataktan çıkıp hazırlanma vakti geldi. Aslında saatlerdir uyanığız.  Önce üstümüzü giyindik. Sonra arabaya koymamız gereken her şeyi bagaja yükledik. Doğa'nın puseti arabanın arka koltuğuna kuruldu. Eee kızımın yatacak bir yere ihtiyacı olacaktı. Malum aç olmam gerekiyor bu nedenle kahvaltı yapamadım. Ben yemeyince Babamız yer mi hiç, zaten heyecandan eli ayağına dolaşmış durumda. Evdeki son kontrolleri yaptık, biz artık Doğa Prenses ile tanışmaya gidiyoruz.

Saat : 07:30

Hastanedeyiz. Hemen Zeynep'i aradık. O bizden önce gelmişti. Bir fotoğraf çekimi daha vardı. Hep beraber odaya çıktık. İşin heyecanı ilk olarak fotoğraflarla başladı. Arka arkaya bir sürü fotoğraf çekildi. Her şey mükemmeldi ve hızlıca ilerliyorduk.

Tüm ailem yanımdaydı. Güç alacağım herkes gelmişti.


Doğa ile bizi ilk Baha Bey tanıştırdı. İlk hareketlerini onunla gördük ve Doğa'yı kucağıma sağ sağlim yine o verdi.

Saat 09:30 

Çok üzgünüm beni sadece anne olan anlar. Doğumdan sonra nasıl bir boşluğa düşeceğim biliyor musunuz? Tam 40 hafta birlikteydik Doğa ile ama şimdi alacaklardı onu benden. Nasıl bir boşluktayım biliyor musunuz? Artık her yere yanımda götüremeyeceğim. Hep merak edeceğim iyi mi diye. Kimseye güvenemeyeceğim. Ona sadece ben iyi bakabilirim. Nasıl bir boşluktayım işte o boşluk var ya tarifsiz. Çok derin bir acı gibi belki daha da öte.

Bir yandan da öyle mutluyum ki, öyle heyecanlıyım ki tarifi ölçülemez. Mucizemizle tanışma vakti geldi. Kıpır kıpırız Serkan ile........ Çok merak ediyoruz çok Allah'ım kalbim çıkacak sanki. Ne olursun hissettiklerimi anlatmama müsaade et. İçimdeki bu tarifi olmayan duyguları dışa dökebileyim.  Allah'ımın bana verdiği mucizeye çok sahip çıktım, ona öyle sıkı sırıldım ki canım yaptım, hayatımı onun üzerine kurdum, onu ben büyüttüm ve bundan sonrası belki daha zor olacak fakat çok daha güzel geçeceğini şimdiden hissediyorum.    

Saat 10: 00

Çok az kaldı. Aileler ile fotoğraflarda çekildi. Sevgili hemşireler de çıktı meydana. '' Oda ne bu iğrenç önlüğü giymek istediğimi kim söyledi size? Hayır tabi ki giyeceğim. İç sesimi umursamayın siz .... '' Daha sonra giymeye karar verdim. Şimdi onu giyip popom açık fotoğraf çektiremeyeceğim . Şimdi verdiğim frikiklerle ünlenmim hastanede .... 

     İşte bu fotoğrafa bayılıyorum.......

Kemoterapi ve almış olduğu çok ağır ilaçlara rağmen kızını yalnız bırakmayan balım annem.

2.Annem 

Saat 11: 00

Sanırım şu doğum işi ile ilgili ciddi problemlerim var. Halen doğuma alınmadım. Hanı saat 11.00 da doğuma alınacaktım. Sanırım unuttular beni.

Saat : 11:20 

Hemşireler bir anda odaya akın ettiler. Ne oluyoruz yahu baskın filan mı var ? ''Gülşah Hanım hala hazır değilsiniz, ameliyathane de hocalar sizi bekliyor '' lafa bak lafa hazır değilsiniz. Bana gelip '' Sizi biz hazırlayacağız, ameliyata girmeden haber verilecek'' diyen siz değil miydiniz ?  Aman aman neyse ki akıllarına gelmiştim. Doğa biraz daha karnımda kalsa ve onu göremesem çıldırırdım heralde.

Heyyyyyyyyy artık gerçekten doğuruyorum bennnnn...