19 Haziran 2013 Çarşamba

Şu Annelik Denen Duygu

Ben hiç normal anneler gibi olamadım. Hiç bir zaman tavan yapan bir annelik duygum olmadı. Saatlerce karnımı okşayıp, sırıtmadım. Her şey olurun da gidiyordu. İçime o annelik sevgisinin, o vazgeçilmezliğin, hayatımı bebeğime adamışlığın girmesini bekledim durdum. Bir şeyler tersti içimde.

Benim de bir hayatım vardı. Tabi ki bebeğimi çok sevecektim. Ama benim eşimle bizim ayrı bir hayatımız da vardı. Yani adayamazdık kendimizi ona. En azından ben adayamazdım. Düşünceler peşi sıra diğer soruları peşinde getirdi. Ama o ateş içime düşecekti. Kalbim sevgiyle dolacaktı. Biliyordum bunu hamileyken olmasa bile sonrasında olacaktı. Belki de Doğa' yı kucağıma aldığımda başlayacaktı o büyülü anlar.

Üstelik bu durum için kendimi hiç suçlamıyordum. Bence benim için olması gereken buydu. Ben öyle sevgimi filan gösteremezdim. Çok severdim içimde çok ölürdüm, biterdim ama dudaklardan dökülmezdi.  Doğa geldiğinde bende bir çok şeyi değiştirecekti. Bekliyordum çoğu gitti azı kaldı.

Zaman ağır ağır geçiyordu. Ağrılarım işkenceye dönüştü. Yattığım yerden kalkamaz duruma geldim. Gezmeyi seven ben gezemiyordum. Çünkü 10 dk. ayakta kalsam akşama ağrıdan kıvranıyordum. Bu kuyruk sokumu ağrısı nasıl feci bir işkenceymiş. Kımıldayamıyorum.... Kımıldadığım an hıçkıra hıçkıra ağlıyorum acıdan. Tanrım doğacak mı bu bebek? Nasıl geçecek zaman daha çok fazla var. Aman sağlıklı olsun da...

AMAN SAĞLIKLI OLSUN DAAA.........

İşte annelerin en korktuğu şey budur. Sağlık..... Çocuklarının cinsiyetlerini bile düşünmekten korkarlar. Kız olsun erkek olsun bile diyemezler. Neden ya karşı gelirlerse? Ya bu isteklerini açıkca belirttikleri için bebeklerine bir şey olursa.. Televizyonda kötü bir şey gördüklerinde kanal hemen değişir yada çirkin bir insana bakamazlar.. Ya bebekleri çirkin olursa... Saçlarını kestiremezler ya ömrü kısalırsa.. Boyatamazlar ya bebeklerinde iz kalırsa. Canları bir şey mi istedi hemen yeme gereği duyarlar. O dakikada..... oldu da yemediler ya bebeğin bir yeri eksik olursa... Anneler enteresandır. Biri bir şey sokmasın akıllarına. O an da hafızaya alırlar. Hamilelik boyunca bu sürer gider. Allah şans verdiyse karnındaki bebeye ne yaparsan yap, o yaşayacak demektir. O ilahi gücten almıştır şansını sen sadece onu daha da güçlendirebilirsin. Korkma anne adayı sadece bak bebeğine dikkat et ama sakınma... Kendini dünyada ki tek anne gibi görme. Senin evladın tabi ki kıymetli hele ilk hamileliğin ise ama unutma herkes ilk kez anne olma aşamasından geçti. Korkarım benn. Neden korkarım? Sakınan göze çöp batarmış der eskiler. Öyledir gerçekten. Sen saklarsan gelir bulur bir şekilde seni. Ama ne kadar rahatsan o kadar kolaylaşır hayatın.

Biz büyüyoruz aylardan Temmuz bizim sıpacık içerde çift kale maç yapıyor sanki. Ama bu erkekler için geçerliydi değil mi? Doğru benim ki kızdı dans etmesi lazımdı nerde o kuğu gibi narin hareketler? Yok bizim kızın hareketleri hiç nazik değil. Sanki bir an önce çıkmak istiyor gibi.

 ''Hişttttt anne bir el atta kurtar beni şurdan. Çok sıkıldım ben burda. Hişşşşş annee diyorum annne anneeee ANNEEEEEEEEEEEE. patt kuttt takk tukkk....''

''yeter yahu bir sus içim şişti..''

Kıpır kıpır bir bebe. Daha şimdiden anlıyorum çok hareketli olacak. Allah'ım şimdiden sabır dileyim mi? Yoksa çene mi kapalı tutup doğmasını mı bekleyeyim.? Ben doğmasını beklemeyi seçtim. Akıllı olacak benim kızım üzmeyecek annesini '' hııı hıııı avut canım sen kendini avutt'' İç ses çık dışarı kim seni içeri davet etti. Ukalaya bak sen. İşime karışıyor bide.

Sıcakkk çok sıcakkk pufffffffffffffffffff.





























Hiç yorum yok:

Yorum Gönder