Sevgili bebeğim; sevgili bebeğim diyorum sana çünkü annen henüz cinsiyetini bilmiyor. Sağlıklı olman en önemlisi ama çok merak ediyorum be yavrum. İçimde bir his hep erkek diyor. Aslında içimde ki his değil ben hep erkek çocuk istemişimdir. O yüzden beklentim hep erkek.
16. hafta
Ve geldi işte beklenen gün geldi. 16. haftamdayım ve cinsiyetini öğrenebileceğim.
Buyük bir heyecanla hastanenin yolunu tuttuk. Eşim hamileliğimin ilk gününden beri beni hiç yalnız bırakmadı. Ne kontrollerde nede hasta olduğum zaman. Üstelik sabah akşam işe bırakıp aldı. Çok sıkılıyorum dedim işi gücü bıraktı yanıma koştu. Çok seviyorum bu adamı......
Evettt ultrasondayım.
Baha Bey : Tahmin et bakalım'
Ben : ERKEK '
Eşim : Kız (nedense hep kız çocuk istedi)
Ben : E hadi artık söyleyin ama
Baha Bey : Küçük bir kuzu geliyor. Kız
Ben : Nasıl yani? erkektir o yanlış görüyorsunuz.
İnanmadım ....... İtiraz ettim. Sanki sınavdan 100 beklerken 80 almış öğrenci gibi. ''Hayır hocam bu işte bir yanlışlık var. Çabuk düzeltin sınav kağıdımı'' dercesine. Hatta 15 gün sonra teyit etmek için tekrar gittim. Belki benim küçük prensim tütüsünü saklamıştır. Ne malum.
Çıktık Hastaneden. Serkan Çok mutlu ben ise buruk. Ne fark eder ki kız yada erkek benim bebeğim işte.
Bir anneye yakışıyor mu ayrım yapmak. Ama hep minik bir erkek hayalim vardı benim.
Niye başladık aileleri aramaya. Herkes mutlu bir ben mi değilim ?
Aslında bende çok mutluydum. Ama nedense kız çocukları bana şımarık, itici, ukala ve sevimsiz gelirdi.
Zamanla alıştım bu fikre Doğa Hanım geliyordu.Hemde dünya güzeli bir Doğa ... Hamileliğimin ilk başında karar vermiştik ismine erkek ise Doruk, kız ise Doğa olacaktı.
İsmi gibi cıvıl cıvıl, uzun ömürlü, rengarenk, sağlıklı olsun da benim kızım olsun....
İşte biz Doğa Hanım ile böyle tanıştık......
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder