Sevgilim ...... Canımınİçi...... Hayatımda ki tek Aşk, Nefes, Ömür kısacası Herşey ....
'' Hayat bizim içsel gücümüzü, birbirimize olan adanmışlığımızı ve aşkımızı test eden bir çok olayla doluydu ve dolu olmaya da devam edecek. Ama derler ki gerçek aşk sınırsızdır, ölçülemez ve bütün tersliklerin üstesinden gelir. Biz bizim aşkımızın gerçek aşk olduğunu biliyoruz ve her geçen gün inatla büyümeye devam edecek. sen hep benim ol, bana gül olur mu'' demiştin üniversitedeyken bana yazdığın mektubunda ....
Tam 10 yıl önce girdik birbirimizin hayatına.... Kim derdi ki barda tanıştığın kişi hayatının aşkı, bebeğinin babası olsun. 19 yaşındaydım tanıştığımızda, ilk elimi tuttuğunda, öptüğünde beni sonsuza kadar sahiplendiğinde ve ''biz evleneceğiz'' dediğinde. İşte bu demiştim bu adam olmalı hayatım da sonsuza kadar ellerimi bu adam tutmalı, bu adam dokunmalı bana, bu adamın sevgisi sadece benim olmalı.
İnsanın hayatının her adımında yanında birinin olması çok önemlidir. Şevkatle, sevgiyle, öz veriyle ve büyük bir aşkla sahiplenilmek ister insan. Birisine ait olmak ister, kıskanılmaktan nefret etse de kıskanılmak ister. Öyle çok sevdim ben seni. Her şeyim yapacak kadar. Biliyorum öyle çok sevdin beni her şeyin yapacak kadar. Birlikte ne zor günler atlattık, mutlu zamanlarımız daha fazlaydı tabi.. Hep yanımdaydın sen, her zaman ellerin elimdeydi. Hastalığımda bile 4 yıl benimle mücadele ettin hala da ediyorsun. Hiç bıkmadan, usanmadan bir kere bile şikayet etmeden. Ben üzülmeyeyim diye hiç sesin çıkmadı, hiç üzüntünü belli etmedin. Hep moral oldun bana. En önemlisi hep sevdin beni.
Hep dik durdum. Hiç yılmadım. Üzüldüğüm pes ettiğim zamanlar olmadı değil. Yine sana sarılıp ağladım. Hep okşadın başımı ''Üzülme meleğim bu günler de geçecek'' dedin. Nasıl kalbimi okşadın. Bu hayatta ki en büyük gücümsün sen benim, en büyük desteğim. Sensiz olsam ne yapardım bilmiyorum aslında düşünmekte istemiyorum. Düşünüyorum da başkası olsa giderdi heralde. Ama sen gitmedin. Nasıl borçluyum sana, nasıl minnettarım.
Ben senden başkasını daha fazla seveceğimi bir an bile düşünmedim. Hep ilksin benim hayatımda. Her şeyi ilk önce yaşamak, birlikte yaşamak istediğim tek insansın. Bazen düşünüyorum Doğa'nın sevgisi senin önüne geçebilir mi? Hiç sanmıyorum. 10 yıllık sevgimsin sen benim. 10 yıllık emeğim. 10 yıllık ömrüm.
Annelik duygum tavan yapmadı diye suçluluk duymayan ben, kızımdan çok seni seveceğim için çok suçluluk duyuyorum. Daha dünyaya gelmemiş bir canlının sevgisini nasıl ölçüp, biçip, değer verebiliyorum ki ? Üstelik bu canlı bizim bebeğimiz, kızımız, parçamız, bizim mucizemiz.
Ama sen daha önce vardın, hep vardın.... Her zaman yanımdaydın. Bu kadar minnet duyduğum bir adamın yerine kendi canımdan bile olsa başkasını nasıl sevebilirdim ki ben?
İyi ki benimsin dediğim tek şeysin. 10 yıl sonra 3 kişi oluyoruz. Doğa benim sana minnetimin bir armağanı olsun. Biliyorum onu benden daha fazla seveceksin. Hiç kıskanmayacağım. Üstelik mutlu olacağım. Çünkü biliyorum sen mükemmel bir baba olacaksın. Hiç bitmek bilmeyen sevginle, tükenmeyen sabrınla kızımızı da kocaman kucaklayacaksın.
Doğa ve ben sana sahip olduğumuz için çok şanslıyız. Çok tşk. ederim sevgilim bu sevgiyi, aşkı, huzuru, mutluluğu, minneti ve sayamadığım bir çok şeyi bana yaşattığın için. Sen hep benim ol bana gül olur mu?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder