Hamilelik Demek Yasak Demek Değilmiş.

Anladım ki insanların şaşkınlığı benim anne olamayacağım değildi. Benim alıştığım bu rahat hayattan nasıl vazgeçeceğimdi. Bunca yıl bir evde iki kişi yaşamış olarak üçüncü bir kişiyle, üstelik minicik bakıma sevgiye muhtaç ve hayatımı tümüyle kaplayacak bir canlıyla nasıl paylaşacağımdı.

Hiç tereddütüm olmadı. Hiç korkmadım. Artık bir aile olmanın zamanı gelmişti. Anne olmayı eşimin bir cümlesi heveslendirdi beni. Bir sabah uyandığımızda ''Ortamızda ufacık bir şey yatsa ne güzel olurdu değil mi?'' demişti. İşte o zaman anladım hazır olduğumu, eğer oda bunu istiyorsa biz anne baba olmaya ruhen, manen ve bedenen hazırdık.

Nihayet doktorum tatilden döndü ve artık bebeğimi gerçekten görebilecektim.

Oda neydi? Ultrasonda gözüken hiçbir şey yoktu. Sadece ufacık bir nokta kese diyorlarmış adına. Minicik bir kalp atıyor içinde. Hayatımda en garip duyguyu o an yaşadım. İçimdeki şeyin kalp atışlarını, yaşamak istediğini gördüm. Onu bana Allah vermişti ama ben büyütücektim.

Her şeyi anlattı Baha Bey tek tek detaylı bir şekilde. Meğerse hamilelik denen şey yasaklarla örtülmüş bir süreç değilmiş.

''Uçağa binebilirsin, sevişebilirsin, gezebilirsin, dişin ağrırsa dişçiye gidebilirsin, çekilmesi gerekiyorsa morfin vurulabilirsin, saçını kestirebilirsin, ilk 3 ay sonunda boyatabilirsin ''

''Peki kedim?''

''Tüm aşıları tamamsa hiç bir sorun olmaz''

Tabi yasaklarda vardı.

'Alkol yasak, sigara yasak'' oh canıma minnet yasak olsun tabi.

Normal doğum istediğim için bol bol yürümem ve yüzmem gerekiyordu. Yada ikisinden biri. Temiz olduktan sonra havuzun yasak olmadığını öğrenmem ile mutluluğum beşe katlandı.

En önemli nokta ise iyi ve düzenli beslenmekti. İşte bu nokta benim ile örtüşmeyen tek şeydi. Çok yoğun bir iş hayatı, geç iş çıkışları çoğu zaman sabah kahvaltısı bile yapamamak. Sadece öğle yemeği oda 30 dakika da olup bitiyordu. Ayrıca ben balık,et ve tavuk sevmem. Lütfen sebze ile geçsin hayatım.

Ama olmaz bebeğin besin alması iyi beslenmesi lazım. Düşüneceğim bu konuyu ......