Karın Büyüdükçe Kıskançlıkta Büyüyor.

Zaman çok hızlı geçiyor. Karnım büyüyor. Doğa'nın dokunuşları, tekmelere,yumruklara, kasılmalara dönüşüyor. Ağrılarım çoğalıyor. Zor işmiş bu hamilelik. Hani her annenin en özel zamanlarıydı. Her anne sırf bu süreç için tekrar hamile kalmak isterdi. Valla yalan en azından benim için yalan.

Yooo yooo niyetim korkutmak değil. Herkesin aynı olmaz tabi ki ben bu süreci zor atlatıyorum. Havalar aşırı sıcak bedenim çok ağırlaştım. Toplam da 6 kilo aldım. Aslında herşey çok normal, ben çok sağlıklı bir anneyim , çok şükür bebeğimde çok sağlıklı. Ama vücut dayanmıyor işte. 48 kilodan bir anda yukarılara çıkmak zor işte yahu.

Ama değer içinde bir prenses taşımak kolay değil. Şimdiden kaprisleri olsun değil mi ?

Artık babamız da kızının hareketlerini hissedebiliyor hatta görüyor. Çok hareketli bizim sıpa. İlk hissettiğinde ki şaşkınlığı görülmeye değerdi ağzı kulaklarında dakikalarca kızının hareketlerini takip etti.

Hatta Muffin bile kardeşi ile çok mutlu. O bile Doğa'yı benimsedi. Karnıma sarılarak uyuyor. Geceleri annesinin yanından hiç ayrılmıyor. Tüm gece koynumda uyuyor. Eskiden karnıma tekme atan kedi şuan sadece patilerini sürüyor. Hareketleri çok yumuşak, çok sevecen, çok nazik ......

Hamileliğimin 2. ayında spor salonuna kayıt olduğumdan bashetmedim. Gerçekten çok mantıklı bir karardı. Yüzme ve fitness....... Hamileliğim boyunca toplasanız 10 kere gitmedim. Kışın soğuktu havuzdan çıkınca çok üşüyordum. Yazın çok sıcak. Hep bir bahanem oldu. Ama en güzeli sırt üstü yüzmekti. kocaman bir göbek dışarıda. Aslında normal doğum için yüzme biçilmiş kaftan, sonuçta tüm kaslar hareket ediyor. Ama bunu gelinde çok fazla ağrıları olan anneye sorun yüzdükten sonrası nasıl bir işkence.

Doğa ile haziran sonuna doğru yazlığa gitmeye karar verdik. Babamızı burada bırakmak zor gelse de biraz dinlenmemiz lazımdı. Ailemle yeğenlerim ile çok keyifli zamanlar geçirdik. İyi ki de gitmişiz. Fakat gelin görün ki karın büyüdükçe bir kıskançlık krizi tutuyor insanı.

Şaşkınım.......... Ben ve kıskançlık..... Ben hayatımda bir kere kıskanmadım babamızı. Ne o buna müsaade etti. Ne benim böyle huylarım vardır. Sanırım psikolojik bir olay. Oysa ki hamilelik çok yakıştı bana. Günde kaç tane soru soruyordum ben bile bilmiyorum. Arkasından '' tamam canım ben zaten biliyorum senin beni ne çok sevdiğini'' deyip telefonu kapatıyordum. Yedim bitirdim adamı... Zaten sonrasında beni hiç bir yere gönderemedi :)

İçimde ki 24 haftalık Doğa ......