''Serkan Doğa hareket ediyor''
''Eee hani hiç bir şey yok.
''Sen hissedemezsin Anneye ben burdayım dokunuşları bunlar''
Ara ara Doğa'm bana kendini hissettiriyor.
20. Hafta ......
Görünürde hala bir şey yok ama benim çok ağrılarım var. Regl olmuşcasına bir karın ağrısı. Kuyruk sokumu ağrılarımdan bahis etmek bile istemiyorum.
Normalmiş. Rahim genişliyormuş. Olması gerekiyormuş. Her vücutta farklı reaksiyonlar olurmuş. Bu da bana kızımın hediyesi. Ayrıca tavuk gibi erkenden uyuyorum. Uyumuyorum uyuya kalıyorum. Çok sıkıldım ama ben bu durumdan. Banane yahu ben oturmak istiyorum. 21 de işten gel yemek ye 10 oldu ee ben 10.30 da uyuya kalıyorum. Sabah gene işe gidiyorum bu ne böyle pufff? Uykucu mu olacak bu kız yoksa ? Uyusun uyusun uyuyan bebe iyidir...
20. Hafta: 3 gün raporluyum.
Ve bu iş temposuna bebeğim ve ben dayanamadık. Sabahtan beri kendimi çok kötü hissediyordum. Baş dönmesi, mide bulantısı derken fenalaştım. Az kalsın merdivenlerden aşağıya düşüyorduk Doğa ile. Çok korktum çok çok çokkkk. Ya tutmasalardı beni, ya Doğa ya zarar gelseydi. Düşünmek bile istemiyorum. Hemen eşimi aradılar ve doktora gittik. Tansiyonum yükselmiş. Büyük tansiyonum hep 9 dur 12,50 olmuş. Karnım da Doğa da yoruluyor diye düşünüyorum.
21. Hafta Haziran 1 2012 :
10 gün raporluyum. Düşük riskim varmış. Bu kız seviyor beni. Annesi dinlensin diye numara yapıyor. Çokta iyi yapıyor. Hamile bir insan bu kadar çalıştırılır mı? Böylesine eziyet yapılır mı? Şuan bile bunun cevabını bulamıyorum. Üstelik gerekçe de hamileliğimin ilerleyen dönemlerin de aktif olamayacağım için şimdiden çok çalışmam lazımmış. Saat 22.30 da işten çıktığımı biliyorum. Öylesine yorgun oluyordum ki anlatamam. Tüm gün aşağı yukarı in çık, sandalye üstünde, müşterilerde , sokaklarda, puffffff.
22. Hafta.
Doğam azda olsa kendini göstermeye başladı. Ben buradayım diyor. Seviyorum ona dokunmayı. ayrıca tekmeleri çok sağlamlaştı. Resmen içimde bir savaş var. 600 grlık bir canlı kendi ile savaşıp duruyor. Hayır nasıl bu kadar kuvvetli olabiliyor? Neyle besliyorum ben bu çocuğu. Bazen içimden çıkacakmış gibi geliyor . O küçük ayakları karnımı delip dışarı fırlayacak sanki.
22. Hafta Sonu.
10 günlük raporun ardından. Doktorum doğuma kadar raporlu olmam gerektiğini söyledi. Bu tempo ile gidersem Doğa'ya zarar gelebilirmiş. Aslında çok iyi bir karar oldu. Hiç dayanacak gücüm sabrım yoktu. Stres, sıkıntı, baskı ve anlatamadığım daha fazlası çok korkuyordum bu olaylardan dolayı bebeğime zarar gelecek diye.
Artık Doğa ile dinlenme zamanı. Tatile mi çıksak acaba?
Güle güle iş seni uzunca bir süre özleyeceğimi düşünmüyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder